Welkom bij “Spotlight”, de nieuwe interviewreeks van Pro Wrestling Allstars waarin we telkens één van onze Allstars in de schijnwerpers zetten.
We duiken in hun verhaal, van de eerste training tot hun grootste hoogtepunten, en ontdekken de mens achter de performer.
Onze eerste gast is niemand minder dan Rami Romeo — een naam die synoniem staat met passie, doorzettingsvermogen en charisma.
Als eerste afgestudeerde van de SLAM! Wrestling Academy die PWA-goud won, en als iemand die na een zware tegenslag zijn comeback maakte, is hij de perfecte opener voor deze reeks.
Hoe zou je jezelf in drie woorden beschrijven – binnen én buiten de ring?
Ik zou mezelf omschrijven als sociaal, impulsief en extravert. Of ik nu in de ring sta of erbuiten, ik ben iemand die energie haalt uit contact met mensen en het moment leeft zoals het komt.
Wanneer en hoe kwam je voor het eerst in aanraking met professioneel worstelen?
Dat gebeurde via een vriend van me. We keken samen naar Hell in a Cell — de legendarische match met Vince, Shane en Big Show tegen DX. Dat spektakel, die sfeer… het maakte zo’n indruk op me dat ik meteen wist: dit wil ik ooit zelf meemaken.
Wie waren je grootste invloeden of idolen toen je begon?
Sheamus en CM Punk waren voor mij enorme inspiratiebronnen. Het klinkt misschien wat cliché, maar hun stijl, hun houding en hun manier van zichzelf presenteren spraken me enorm aan.
Wat deed je besluiten om zelf de ring in te stappen?
Eerlijk gezegd heb ik daar nooit echt over getwijfeld. Vanaf het moment dat ik in aanraking kwam met worstelen, voelde ik dat dit de sport was die ik nodig had. Het was een manier om mijn energie en persoonlijkheid kwijt te kunnen.
Hoe zag je allereerste training eruit – en hoe voelde dat moment?
Mijn eerste try-out in 2014 bij PWA zal ik nooit vergeten. Chong leidde die sessie, en het was fysiek bijzonder zwaar. Hij maakte meteen duidelijk dat dit geen hobby is, maar iets wat je serieus moet nemen. En hij had absoluut gelijk — dat inzicht heeft me gevormd.
Wat doe je buiten het worstelen – hobby’s en interesses?
Naast het worstelen speel ik zowel zaal- als veldvoetbal. Mijn weekends zitten daardoor goed vol, maar ik geniet van die afwisseling en van de competitieve sfeer die er ook daar heerst.
Hoe verliep je pad van beginneling tot waar je nu staat?
In het begin ging alles razendsnel. Ik leunde vooral op mijn karakter en uitstraling, terwijl het technische worstelen pas later kwam. Ik heb ontzettend veel seminars gevolgd in België, Nederland, Frankrijk en Ierland. Overal probeerde ik kennis op te doen en mezelf te verbeteren. Hard werken en blijven leren — dat is altijd mijn motto geweest.
Herinner je je nog je eerste officiële match? Hoe ging dat?
Zeker! Die was tegen Mr. Scott, beter bekend als Scotty Valentine. Ik was zó zenuwachtig dat ik amper wist waar mijn hoofd stond. Toch liep het beter dan ik had verwacht, zeker gezien mijn beperkte ervaring toen. Ik ben Scott nog altijd dankbaar voor zijn steun en begeleiding.
Wat is volgens jou je sterkste punt als performer?
Mijn grootste kracht ligt in mijn character work — het vermogen om met het publiek te spelen, hun reacties te voelen en daarop in te spelen. Dat samenspel geeft me elke keer opnieuw energie.
En wat is iets waar je nog steeds aan werkt of beter in wilt worden?
Er is altijd ruimte om te groeien, maar vooral op het vlak van grappling wil ik nog sterker worden. Dat technische aspect blijf ik voortdurend aanscherpen.
Welke match of moment uit je carrière beschouw je als je hoogtepunt tot nu toe?
Dat is een moeilijke keuze, maar ik denk aan de Relentless match met Joël Vox. We zaten toen allebei echt in onze prime als tagteam, en die chemie was voelbaar in de ring.
Heb je ooit een moment gehad waarop je dacht: “Nu weet ik waarom ik dit doe”?
Elke keer dat ik in Mechelen optreed, voel ik dat. Vooral die laatste keer — het publiek, de sfeer, de emoties — dat zijn de momenten waarop alles klopt.
Hoe ben je bij Pro Wrestling Allstars terechtgekomen?
Geloof het of niet: via Google! 😂 Ik zocht op waar er worstelshows waren in België en kwam terecht bij een PWA-show in Hemiksem, met Paul London. Vanaf dat moment was ik verkocht.
Wat maakte je eerste optreden bij PWA zo bijzonder of anders dan eerdere ervaringen?
Omdat het mijn allereerste echte optreden was, voelde alles extra intens. Elke seconde stond in mijn geheugen gegrift — de spanning, de adrenaline, het publiek. Het was een onvergetelijke ervaring.
Welke tegenstander of storyline binnen PWA heeft de meeste impact gehad op je ontwikkeling?
Ik heb tegen veel verschillende tegenstanders gestaan, dus het is moeilijk om er één uit te kiezen. Maar de match tegen Chong en Angelfyre heeft me echt veel geleerd — vooral over tempo, storytelling en ringpsychologie.
Hoe verschilt een Allstars-show van een andere worstelshow?
Dat is lastig te verwoorden. In essentie is het overal worstelen, maar toch voelt het bij PWA altijd nét iets anders aan. Misschien is het de sfeer of de fans — het heeft gewoon zijn eigen charme.
Wat is volgens jou het meest onderschatte aspect van optreden voor PWA?
Dat elke show compleet anders is. Elk publiek reageert op zijn eigen manier, en daar moet je goed op kunnen inspelen. Dat vraagt veel gevoel en ervaring.
Welk moment tijdens een Allstars-show zal je het meeste bijblijven?
Mijn laatste match in Mechelen blijft me voor altijd bij. Het was een mooi en emotioneel moment, een wedstrijd waar ik met trots op terugkijk.
Hoe zou je de sfeer backstage bij PWA omschrijven?
Heel aangenaam. Iedereen is vriendelijk, respectvol en helpt elkaar vooruit. Er heerst een echte familiesfeer.
Met welke Allstars-worstelaar werk je het liefst samen in de ring?
Oef, dat is een moeilijke! Vallon Cage was een geweldige ervaring, maar met Scotty Valentine is het altijd lachen. Er is een natuurlijke klik die het werken samen extra leuk maakt.
En met wie zou je ooit nog een droommatch willen hebben binnen PWA?
Daniel Akindele en Noë Ahukah staan hoog op mijn lijstje. We hebben elkaar al gekruist, maar nog nooit één-op-één — dat lijkt me fantastisch.
Hoe zou je jouw ringpersoonlijkheid of gimmick uitleggen aan iemand die je nog nooit zag optreden?
Mijn personage is sassy, een beetje goofy, en helemaal doordrenkt met een disco vibe. Het draait om plezier, energie en een vleugje over-the-top entertainment.
Hoeveel van die ringpersoonlijkheid is echt “jij”?
Meer dan ik soms wil toegeven 😁 Er zit heel veel van mezelf in, alleen iets uitvergroot.
Wat betekent het contact met het publiek voor jou tijdens een match?
Dat is voor mij alles. Het is de ultieme uitdaging om het publiek mee te krijgen, om ze te laten roepen, lachen of juichen. Die wisselwerking maakt het optreden compleet.
Heb je een favoriete fanmoment of interactie die je is bijgebleven?
Ja, er is een meisje van een jaar of tien, elf, dat al jarenlang komt kijken. Ze heeft nog steeds mijn T-shirt van vroeger en moedigde me zelfs aan toen ik even announcer was. Dat soort loyaliteit raakt me echt.
Hoe bereid je je mentaal en fysiek voor op een show?
Ik train veel, zowel fysiek als mentaal. Rust bewaren is belangrijk voor me — ik probeer altijd kalm te blijven, mijn focus te vinden en in de juiste mindset te komen.
Wat zijn je doelen of dromen binnen Pro Wrestling Allstars én daarbuiten?
PWA-goud blijft altijd een doel. Daarnaast wil ik blijven groeien als performer en mijn grenzen verleggen, waar dat ook mag zijn.
Je was de eerste persoon uit SLAM! Wrestling Academy, de school van Pro Wrestling Allstars, die PWA-goud won in de vorm van het PWA Tag Team kampioenschap aan de zijde van Audrey Bride. Hoe was het om de titel te winnen, zeker omdat je op dat moment nog geen volledig jaar actief was sinds je debuutwedstrijd?
Eerlijk? Het was een enorme uitdaging. In het begin ben je nog onzeker, je voelt de ogen van iedereen op je gericht. Maar dankzij het vertrouwen van PWA en de steun van Audrey ging dat gevoel snel over. Audrey is een geweldige partner — warm, gedreven en met enorm veel doorzettingsvermogen. Ik ben haar en PWA nog altijd ontzettend dankbaar.
Op 15 april 2017 vond de eerste Allstars-show plaats in Mechelen. Hoe voelde het om voor de eerste keer voor je thuispubliek te staan?
Dat was echt een droom die uitkwam. Ik was trots om in mijn eigen stad te mogen optreden, en samen met het team iets neer te zetten wat nog nooit eerder was gebeurd. De sfeer was magisch — Mechelen ging helemaal los.
Je stond in de Main Event van het PWA 10 Year Anniversary evenement – tegen Tamas Szabo, Saxon Huxley en Mike Schwarz, in Mechelen. Hoe heb je dat ervaren?
Toen ik hoorde dat het een 4-Way zou worden, sloeg de paniek even toe. De andere drie hadden bakken ervaring, dus ik wist dat ik alles moest geven. Maar tegelijk was het een enorme eer om met zulke toppers in de ring te staan, zeker in mijn thuisstad. Het blijft onwerkelijk dat ik dat moment heb mogen beleven.
In 2019 kreeg je het nieuws dat je gezondheid het niet toeliet om te blijven worstelen, en je geplande laatste wedstrijd werd door corona meer dan twee jaar uitgesteld. Hoe beleefde je dat hele avontuur, tot aan het moment in september 2022 toen de wedstrijd eindelijk kon plaatsvinden?
Toen ik dat nieuws kreeg, was mijn eerste gedachte: “Ik moet stoppen.” Dat was een mokerslag die ik totaal niet zag aankomen. Mentaal was het zwaar — je wil afsluiten, maar het lukt niet. Toen het moment er eindelijk was, in september 2022, voelde ik me zó gelukkig. Dat gevoel, dat ik nog één keer alles kon geven in de ring, valt moeilijk te beschrijven. Worstelen maakt me gewoon gelukkig.
Begin 2025 kreeg je van de artsen groen licht om de draad weer op te pikken. Hoe voelde dat moment, en hoe verliep je eerste wedstrijd terug tegen Vallon Cage?
Het was een mix van blijdschap en voorzichtigheid. Je wil blij zijn, maar ook realistisch blijven en kijken of het nog lukt. Na veel trainen viel het gelukkig allemaal goed mee. De pijn was bijna weg, en ik kon weer genieten van het moment. Vallon Cage verdient echt respect — hij toonde veel geduld en begrip backstage. De match werd beter dan ik had durven hopen, en nu kijk ik ernaar uit om weer voluit te gaan.
Als je één tip mocht geven aan beginnende worstelaars, wat zou dat zijn?
Werk keihard, luister naar alle raad die je krijgt, en neem eruit wat voor jou werkt. Iedereen heeft zijn eigen pad, maar discipline en leergierigheid brengen je ver.
Wat is iets wat fans nog niet over jou weten maar wel zouden moeten weten?
Buiten de ring heb ik eigenlijk minder last van mijn ADHD dan mensen zouden denken. In de ring komt dat juist van pas — daar kan ik die energie kwijt.
Wat wil je dat fans zich over jou herinneren, lang nadat je uit de ring stapt?
Dat ene gevoel: “WE GAAAN DRAAAIEN!”
Als mensen dat onthouden met een glimlach, dan is mijn missie geslaagd.
Met zijn openheid, humor en nuchtere blik laat Rami Romeo zien dat passie en karakter even belangrijk zijn als techniek. Zijn verhaal is er één van vallen en opstaan, maar vooral van nooit opgeven.
Of hij nu in de ring staat met een glimlach of achter de schermen werkt aan zijn comeback — één ding is zeker: Rami Romeo is terug, en hij is nog lang niet klaar met draaien.