1. Eddy de la Combé 🇳🇱 – 04.10.2009 – 20.03.2011 (532 dagen)

Het PWA DareDevil kampioenschap kende zijn oorsprong op 4 oktober 2009, toen de titel voor het eerst op het spel stond in een spectaculaire 5 Star Elimination Match. De eer om de eerste DareDevil kampioen te worden viel te beurt aan Eddy de la Combé, afkomstig uit Den Haag, Nederland — een naam die meteen synoniem zou worden met lef, techniek en pure klasse.

De openingswedstrijd om het kampioenschap begon als een battle royal, waarbij deelnemers elkaar konden elimineren door over het bovenste touw te worden gegooid. Toen er nog slechts vijf atleten in de ring overbleven, veranderde het spel echter volledig: de regels werden aangepast, en eliminaties konden voortaan enkel plaatsvinden via pinfall of submission. Wat volgde was een intense en technische strijd waarin de adrenaline voelbaar was in elke uithaal en sprong.

Na een reeks eliminaties bleven uiteindelijk Eddy de la Combé en Steve Venom als laatste twee over. De ervaring van Eddy maakte het verschil — hij behield het overzicht, neutraliseerde Venom en kroonde zichzelf tot kampioen na een perfect uitgevoerde Shooting Star Press. Daarmee zette hij niet alleen zijn naam in de geschiedenisboeken, maar legde hij ook meteen de lat torenhoog voor wat het DareDevil kampioenschap zou vertegenwoordigen: risico, spektakel en sportieve uitmuntendheid.

Eddy verdedigde zijn titel met succes tegen Gabriel Angelfyre, waarmee hij bewees een waardige kampioen te zijn. Helaas werd zijn eerste regeerperiode abrupt onderbroken door een blessure, waardoor hij tijdelijk niet in staat was om te vechten. In ware DareDevil-geest weigerde Eddy echter het kampioenschap zomaar op te geven. Hij besloot om zijn jongere broer, Jamie de la Combé, aan te duiden als interim kampioen die de titel in zijn naam zou verdedigen.

Deze beslissing leidde tot een nieuwe, unieke regel binnen de organisatie: wanneer een kampioen een interim-vervanger aanstelt, behoudt de oorspronkelijke kampioen zijn status — maar zodra hij hersteld is, wordt de interim kampioen automatisch de #1 uitdager. Zo bleef de strijd om het DareDevil goud voortdurend evolueren, en legde Eddy de la Combé met zijn innovatieve aanpak en onvergetelijke prestaties de fundering voor een titel die tot op de dag van vandaag synoniem staat met durf, respect en spektakel.

3. Gabriel Angelfyre 🇳🇱 – 02.07.2011 – 06.10.2012 (462 dagen)

Op 2 juli 2011 brak het moment van verlossing eindelijk aan voor Gabriel Angelfyre, afkomstig – zoals hij zelf graag zegt – uit De Hemel. Na twee mislukte pogingen om het DareDevil goud te veroveren van de broers De la Combé, kreeg Angelfyre zijn derde titelwedstrijd op rij – ditmaal tegen Lloyd Pengel, die als interim kampioen het kampioenschap verdedigde in naam van de geblesseerde Jamie de la Combé. En zoals het spreekwoord zegt: derde keer, goede keer.

In een spectaculaire confrontatie vol intensiteit, risico’s en pure vastberadenheid, wist Gabriel Angelfyre eindelijk zijn langverwachte overwinning te behalen. Met zijn karakteristieke flair en onmiskenbare charisma versloeg hij Pengel en kroonde zich tot de derde PWA DareDevil kampioen. Meteen na zijn zege gaf Angelfyre de titel zijn eigen, symbolische stempel: hij doopte het kampioenschap om tot de “Bible Belt”, een speelse verwijzing naar zijn hemelse afkomst en flamboyante karakter.

Als DareDevil kampioen kende Angelfyre een periode vol hoogtepunten. Hij verdedigde het goud met succes in een spectaculaire 4-Way wedstrijd tegen Rufio, Spike Bones en Xueven — een wedstrijd die geschiedenis schreef als de eerste DareDevil Championship main event in de geschiedenis van Pro Wrestling Allstars. Daarmee bewees hij dat de titel niet enkel het voorprogramma sierde, maar ook het hoofdpodium waardig was.

Daarnaast ging Angelfyre geen enkele uitdaging uit de weg. Hij verdedigde zijn titel in indrukwekkende singles matches tegen Tengkwa en Spike Bones, waarbij hij telkens zijn veelzijdigheid en ervaring tentoonstelde. Zijn regeerperiode kreeg een extra historische betekenis toen hij het kampioenschap voor het eerst buiten België verdedigde. In Nederland stond de DareDevil titel op het spel toen hij het opnam tegen Steve Venom — de man die destijds verloor van Eddy de la Combé in de allereerste DareDevil-wedstrijd. Angelfyre trok aan het langste eind en behaalde een internationale titelverdediging, waarmee hij het kampioenschap verder op de kaart zette.

Gabriel Angelfyre’s regeerperiode als DareDevil kampioen symboliseerde verlossing, trots en grensverleggend succes. Met zijn charismatische uitstraling en compromisloze stijl wist hij niet enkel zijn naam, maar ook de Bible Belt voorgoed te verankeren in de geschiedenis van het PWA DareDevil kampioenschap.

5. Young Money Chong 🇳🇱 – 21.06.2013 – 29.06.2014 (373 dagen)

Op 21 juni 2013 schreef Young Money Chong, afkomstig uit “de straten” van Nederland, een nieuw hoofdstuk in zijn carrière én in de geschiedenis van het PWA DareDevil kampioenschap. Na zijn succes als Tag Team kampioen binnen Pro Wrestling Allstars koos Chong ervoor om zijn vleugels uit te slaan in de singles divisie. En dat bleek een meesterzet: in zijn allereerste kans op het DareDevil goud sloeg hij meteen toe en kroonde hij zich tot de vijfde DareDevil kampioen.

Bekend om zijn ruige uitstraling, strakke reflexen en nietsontziende ringstijl, bracht Chong een compleet nieuwe energie in de DareDevil-divisie. Zijn titelregeerperiode stond symbool voor straatmentaliteit gecombineerd met atletisch talent — een mix die hem zowel geliefd als gevreesd maakte binnen de Allstars-ring.

Als kampioen bewees Young Money Chong al snel dat zijn overwinning geen toevalstreffer was. Hij verdedigde het kampioenschap in hoogstaande en keiharde confrontaties tegen enkele van de meest veelzijdige atleten van zijn generatie. In een explosieve Triple Threat-wedstrijd wist hij de titel succesvol te behouden tegen Dirty Dragan en Jimmy Lightning, en later zette hij zijn reputatie verder kracht bij door zeges te behalen tegen Johnny Evers en de Hongaarse high-flyer Icarus.

Chong’s regeerperiode bereikte een hoogtepunt toen hij opnieuw de uitdaging aanging in een 3-Way DareDevil Championship Match tegen Jamie de la Combé en Tengkwa — twee gevestigde namen die hun eigen stempel op het kampioenschap hadden gedrukt. Wederom bewees de Nederlandse kampioen zijn waarde door het goud te behouden in een strijd die bol stond van technische finesse en explosieve actie.

Met zijn onverschrokken houding, publiekscharisma en vasthoudendheid zette Young Money Chong de DareDevil-titel verder op de kaart als een prijs die zowel respect als lef vereist. Zijn regeerperiode was een ode aan de underdog: een straatvechter die opstond, vocht, en bewees dat ware kampioenen niet geboren worden — ze worden gevormd in de strijd.

7. Kid Lux 🇳🇱 – 29.06.2014 – 28.03.2015 (272 dagen)

De gemaskerde sensatie Kid Lux, afkomstig uit Amsterdam, Nederland, maakte op 29 juni 2014 zijn naam definitief onsterfelijk binnen Pro Wrestling Allstars door het PWA DareDevil kampioenschap te veroveren. Slechts negen dagen eerder, op 20 juni 2014, had Lux de prestigieuze Catch Cup 2014 gewonnen — een overwinning die ditmaal extra betekenis kreeg, aangezien de trofee voor het eerst gepaard ging met een contract voor een titelwedstrijd naar keuze.

Kid Lux, bekend om zijn mysterie, slimheid en tactische instinct, wist perfect hoe hij dat contract moest benutten. Nog geen tien dagen na zijn overwinning besloot hij zijn kans te grijpen en het contract in te wisselen voor een titelwedstrijd tegen de kersverse kampioen Spike Bones. Die had net een zware, uitputtende confrontatie achter de rug tegen voormalig kampioen Young Money Chong, en was nog nauwelijks bekomen van zijn fysieke strijd toen Lux zijn intrede deed.

Het bleek een geniale en sluwe zet van de Amsterdammer. In een korte maar intense confrontatie wist Kid Lux te profiteren van de vermoeide staat van zijn tegenstander en hem binnen enkele minuten te onttronen. Met zijn overwinning schreef Lux niet alleen geschiedenis als de zevende DareDevil kampioen, maar ook als de eerste Catch Cup-winnaar die zijn contract met succes inloste.

Kid Lux toonde zich al snel een waardig kampioen. Enkele maanden later verdedigde hij zijn titel tegen niemand minder dan Mot van Kunder, de voormalige PWA European Allstar kampioen — een man met aanzienlijke ervaring en reputatie. Lux bewees echter dat zijn overwinning geen toeval was. Met zijn snelle reflexen en strategisch inzicht behield hij het goud en verstevigde hij zijn status als een van de meest sluwe DareDevil kampioenen in de geschiedenis.

Als kampioen belichaamde Kid Lux alles wat het DareDevil kampioenschap uniek maakt: slimheid, durf, risico en spektakel. Zijn combinatie van tactiek en timing maakte hem tot een meester van opportuniteit — een DareDevil die niet enkel met zijn lichaam, maar ook met zijn brein vocht.

9. Johnny Evers 🇳🇱 – 07.11.2015 – 21.05.2016 (196 dagen)

Op 7 november 2015 beleefde Pro Wrestling Allstars een avond die de geschiedenisboeken zou ingaan, dankzij niemand minder dan Johnny Evers, afkomstig uit Eindhoven, Nederland. De immer energieke Brabander, geliefd bij het publiek om zijn aanstekelijke charisma en onverwoestbare vechtersmentaliteit, schreef op die dag één van de meest opmerkelijke hoofdstukken in de geschiedenis van de organisatie.

Evers had in de zomer van 2015 al een grote overwinning geboekt door de PWA Catch Cup 2015 te winnen. Net als zijn voorgangers kreeg hij naast de trofee ook een contract voor een titelwedstrijd naar keuze. Maar voordat hij zijn contract kon inzetten, stond er al een andere strijd op het programma: de beslissende confrontatie in zijn langlopende vete met Dirty Dragan, de toenmalige DareDevil kampioen.

Hun laatste duel werd beslecht in een spectaculaire en gewelddadige “Brass Knuckles on a Pole Match” — een type wedstrijd dat symbool stond voor hun rivaliteit. Aan een paal naast de ring hing een boksbeugel, het wapen dat Dragan jarenlang met succes gebruikte om zijn tegenstanders uit te schakelen. De eerste die erin slaagde om het wapen te bemachtigen, mocht het legaal inzetten in de wedstrijd.

Het werd een strijd vol emotie, revanche en harde klappen. Uiteindelijk was het Johnny Evers die de boksbeugel wist te grijpen, de rollen omdraaide en zijn aartsvijand met diens eigen wapen versloeg. Daarmee schreef hij geschiedenis als de negende PWA DareDevil kampioen.

Maar Evers was nog niet klaar. Nog diezelfde avond besloot hij zijn Catch Cup-contract te innen — en wel meteen voor het PWA European Allstar kampioenschap, tegen de kersverse kampioen Gabriel Angelfyre. In een ware droomnacht wist Johnny ook díe titel te winnen, waarmee hij de eerste man ooit werd die beide Allstars singles kampioenschappen gelijktijdig in zijn bezit had.

Het jaar 2015 werd daarmee het absolute hoogtepunt van Johnny Evers’ carrière: in amper enkele maanden tijd won hij de Catch Cup, het DareDevil kampioenschap én het European Allstar kampioenschap. Als dubbelkampioen verdedigde hij beide titels met succes, onder andere tegen Gabriel Angelfyre, waarmee hij zijn status als topster binnen Pro Wrestling Allstars definitief bevestigde.

Toch bracht zijn historische prestatie ook een zware verantwoordelijkheid met zich mee. Tijdens de daaropvolgende show moest Evers de twee kampioenschappen afzonderlijk verdedigen — een ware test van uithoudingsvermogen, kracht en karakter. Wat er die avond ook volgde, één ding stond vast: Johnny Evers had zich onsterfelijk gemaakt als de man die 2015 kleurde en als één van de grootste DareDevil kampioenen ooit.

11. Senza Volto 🇫🇷 – 24.09.2016 – 12.11.2016 (49 dagen)

Op 24 september 2016 werd een nieuw hoofdstuk geschreven in de geschiedenis van het PWA DareDevil kampioenschap, toen de gemaskerde Fransman Senza Volto, afkomstig uit Parijs, Frankrijk, het vacante goud wist te veroveren. Die avond stond volledig in het teken van het DareDevil Championship Toernooi, georganiseerd nadat voormalig kampioen Tamas “Nitro” Szabo zijn titel had moeten opgeven wegens blessureleed.

Acht van de meest spectaculaire en vastberaden atleten uit de Allstars-divisie namen het tegen elkaar op, maar het was Senza Volto die zich wist te onderscheiden. In de openingsronde versloeg hij Scotty Valentine, waarmee hij zich verzekerde van een plaats in de finale – een 4-Way Elimination Match die later die avond als main event op het programma stond.

In de finale nam Senza het op tegen Mikey Blaze, Spike Bones en veteraan Steve Venom — vier totaal verschillende stijlen die samen een intense en hoogstaande confrontatie opleverden. De actie was razendsnel en onvoorspelbaar: Steve Venom wist als eerste Mikey Blaze te elimineren, maar werd daarna tactisch opgerold door Senza Volto, die met zijn snelheid en ringinzicht de ervaren Venom te slim af was.

De slotfase bracht Senza Volto tegenover Spike Bones, de Belgische DareDevil die met zijn technische precisie en ervaring een geduchte tegenstander vormde. Beide mannen gaven alles wat ze in zich hadden in een bloedstollende finale vol acrobatische hoogstandjes, near-falls en respectvolle rivaliteit. Uiteindelijk wist Senza Volto de beslissende pinfall te scoren en werd hij gekroond tot de elfde PWA DareDevil kampioen.

Met zijn unieke mix van Franse flair, luchtspektakel en technisch meesterschap gaf Senza nieuw leven aan het kampioenschap. Zijn regeerperiode symboliseerde een terugkeer naar de kern van de DareDevil-divisie: grenzen verleggen, risico’s nemen en de ring gebruiken als speelveld voor pure vernieuwing.

Enkele maanden later stond echter een nieuwe uitdaging te wachten: voormalig kampioen Tamas “Nitro” Szabo was hersteld van zijn blessure en stond te popelen om het goud terug te winnen dat hij nooit in de ring verloor. De confrontatie tussen de oude kampioen en de nieuwe vaandeldrager van de DareDevil-stijl zou de volgende spannende bladzijde vormen in de voortdurende legende van het kampioenschap.

13. Steve Venom 🇧🇪 – 08.10.2017 – 08.10.2017 (<1 dag)

Na jarenlange jacht op het felbegeerde PWA DareDevil kampioenschap was het op 8 oktober 2017 eindelijk zover voor Steve Venom, afkomstig uit Boom, België. De ervaren veteraan, die al sinds de begindagen van Pro Wrestling Allstars deel uitmaakte van het roster, had het kampioenschap meermaals op een haar na gemist. Maar op die avond, tijdens een bijzondere tag team-wedstrijd, viel eindelijk alles op zijn plaats — zij het op de meest onvoorspelbare manier.

Venom vormde die avond een team met zijn Second Solution-partner Sarah-Elisa Hayes om het op te nemen tegen het Hongaarse duo van Tamas “Nitro” Szabo en Audrey Bride. Wat deze confrontatie uniek maakte, was de bijzondere opzet: de wedstrijd werd betwist over twee afzonderlijke “falls”, elk met een kampioenschap op het spel.

• De eerste fall was voor het Queen of Diamonds Championship, dat Audrey Bride met succes wist te behouden.

• De tweede fall was voor het PWA DareDevil Championship, in handen van Nitro.

De spanning liep hoog op toen de wedstrijd in zijn slotfase belandde. Een miscommunicatie tussen Venom en zijn partner Spike Bones — die kortstondig tussenbeide kwam — leidde ertoe dat Steve zijn eigen bondgenoot per ongeluk met de titel neermaaide. Nitro leek de situatie te willen benutten en klom naar de top voor zijn verwoestende Frog Splash, maar Venom had nog één truc achter de hand. Hij gebruikte de DareDevil-titel zelf als wapen, counterde Nitro’s aanval en rolde hem slim op voor de drie tellen.

Met die overwinning werd Steve Venom eindelijk bekroond tot de dertiende PWA DareDevil kampioen — een titel die hij jarenlang had nagestreefd. Maar zoals het ongeluksgetal al deed vermoeden, bracht nummer 13 geen zegen maar ongeluk.

Wat aanvankelijk het hoogtepunt van zijn carrière leek, zou al snel veranderen in een periode van tegenslag. Venom’s triomf werd overschaduwd door controverse, onvoorziene gebeurtenissen en de constante dreiging van nieuwe uitdagers. De vreugde van zijn overwinning bleek van zeer korte duur, en het lot van de nieuwe kampioen leek meteen bezegeld.

Toch markeerde Steve Venom’s overwinning een symbolisch moment in de geschiedenis van het DareDevil kampioenschap: het was het bewijs dat volharding uiteindelijk loont — zelfs wanneer het noodlot klaarstaat om toe te slaan.

15. Benjamin Van Es 🇳🇱 – 15.09.2018 – 10.11.2018 (56 dagen)

Op 15 september 2018 werd het PWA DareDevil kampioenschap opnieuw de inzet van drama, verleiding en verraad toen “The Dream” Benjamin Van Es, afkomstig uit Schoonhoven, Nederland, het goud wist te veroveren. Eerder bekend als Nate Devlin, had Benjamin zichzelf in de loop van 2018 volledig heruitgevonden. De brutale daredevil uit Nederland transformeerde in de zelfverklaarde “Pretty Boy”, een charismatische verleider met oog voor stijl, klasse en vooral… aandacht.

Zijn nieuwe uitstraling trok niet alleen de aandacht van het publiek, maar ook die van Sarah-Elisa Hayes, de voormalige Second Solution-partner van Steve Venom en Spike Bones. Hayes raakte compleet betoverd door Benjamins charme en zelfverzekerdheid, en waar Benjamin verscheen, was Sarah nooit veraf. Al snel bleek dat haar bewondering verder ging dan woorden — ze greep in wanneer ze kon, hielp hem in de ring, en werd zijn meest loyale volgeling.

Ook tijdens de titelwedstrijd op 15 september 2018 tegen toenmalig kampioen Spike Bones speelde Sarah-Elisa een cruciale rol. Terwijl Spike de controle leek te hebben, zorgde een afleidingsmanoeuvre van Hayes ervoor dat Benjamin kon valsspelen en het onmogelijke deed: hij versloeg Spike en werd de vijftiende PWA DareDevil kampioen.

Na de wedstrijd greep Benjamin de microfoon en leek hij het moment te willen wijden aan zijn muze. In een theatrale speech vol charme, lof en grootse woorden sprak hij over liefde, bewondering en schoonheid — woorden die Sarah zichtbaar ontroerden terwijl ze trots met het kampioenschap in de ring stond. Maar de droom veranderde snel in een nachtmerrie: Benjamin nam de titel in handen, keek Hayes diep in de ogen… en verklaarde vervolgens zijn enige ware liefde — niet voor haar, maar voor het DareDevil kampioenschap.

Met die kille bekentenis maakte Benjamin Van Es meteen duidelijk wat voor kampioen hij was: ijdel, meedogenloos en enkel trouw aan zijn eigen succes. Zijn regeerperiode had alle kenmerken van een diva — pronkend met de titel, omringd door luxe en zelfverheerlijking.

Helaas werd zijn tijd als kampioen bruut afgebroken door blessureleed. Nog voor hij zich echt kon bewijzen als DareDevil-kampioen, werd duidelijk dat Benjamin voor onbepaalde tijd buiten strijd zou zijn. Op 10 november 2018 werd zijn titel officieel vacant verklaard, en moest er gezocht worden naar een nieuwe kampioen.

Ondanks de korte duur van zijn heerschappij, liet “The Dream” Benjamin Van Es een blijvende indruk na. Zijn charme en arrogantie maakten hem zowel gehaat als onvergetelijk — de kampioen die bewees dat liefde voor het goud soms sterker is dan liefde voor een ander.

17. Scotty Valentine 🇳🇱 – 09.11.2019 – 30.09.2023 (1421 dagen)

Op 9 november 2019 werd “Sexy” Scotty Valentine, afkomstig uit Alkmaar, Nederland, de zeventiende PWA DareDevil kampioen. De flamboyante, arrogante en charismatische Valentine greep zijn kans op het perfecte moment toen het kampioenschap in naam van Ruby Radley werd verdedigd door haar aangewezen interim-kampioen, Dante Mercer.

Na een korte maar intensieve wedstrijd liet Scotty geen twijfel bestaan over zijn intenties: hij onttroonde Mercer en kroonde zichzelf tot de nieuwe DareDevil kampioen. Met die overwinning maakte hij duidelijk dat de titel beter paste bij iemand van zijn allure — iemand die, naar eigen zeggen, “de schoonheid en het charisma van de DareDevil-divisie belichaamde.”

Wat echter een bloeiende periode als kampioen had moeten worden, kwam abrupt tot stilstand. Kort na zijn overwinning werd de wereld getroffen door de coronapandemie, waardoor Pro Wrestling Allstars voor maar liefst tweeënhalf jaar geen evenementen kon organiseren. Ondanks die ongewone omstandigheden bleef Scotty’s heerschappij officieel voortduren — een periode die hij trots omschreef als “het langste ononderbroken kampioenschap in de geschiedenis, simpelweg omdat niemand sexy genoeg was om hem te verslaan.”

Toen de Allstars-shows eindelijk werden hervat, was het Scotty Valentine die de draad weer oppikte. En dat deed hij in stijl. Zijn arrogantie, zelfverheerlijking en onmiskenbare ringtalent maakten hem tot een van de meest besproken kampioenen sinds de heropleving van het kampioenschap.

Hij verdedigde het DareDevil-goud eerst in een Triple Threat Match tegen Joel Vox en Yuval Goldshmit, waarin hij opnieuw bewees dat hij zowel charme als sluwheid kon combineren om te winnen. Daarna tilde hij zijn status als kampioen naar een hoger niveau door in een zeldzame titel-tegen-titel-wedstrijd niet alleen zijn DareDevil Championship te behouden, maar ook het SLAM! Kampioenschap te veroveren van Noë Ahukah — een overwinning die hem tijdelijk dubbel kampioen maakte.

Scotty’s dominante periode zette zich voort met nog een spectaculaire titelverdediging, ditmaal in een Four-Way Match tegen Leo Leroi, Tibo Hendrik en opnieuw Noë Ahukah. Hoewel hij voortdurend uitgedaagd werd, wist hij zijn titel telkens met succes te behouden, vaak dankzij een combinatie van tactisch opportunisme en zijn aangeboren talent om op het juiste moment toe te slaan.

Onder het motto “Talent is aangeboren, schoonheid ook — ik heb gewoon alles”, belichaamde Scotty Valentine als DareDevil kampioen niet alleen arrogantie en zelfvertrouwen, maar ook meedogenloze efficiëntie. Hij was een kampioen die je kon haten, maar niet kon negeren — en wiens naam onlosmakelijk verbonden blijft met de heropleving van het DareDevil kampioenschap na de pandemie.

19. Noë Ahukah 🇨🇩 – 23.03.2024 – 11.10.2025 (567 dagen)

Op 20 maart 2024 werd de geschiedenis van het PWA DareDevil kampioenschap opnieuw herschreven toen “The King of the Woods” Noë Ahukah, afkomstig uit de Democratische Republiek Congo, zijn langverwachte kroon veroverde. In een explosieve Triple Threat Match tegen Scotty Valentine en regerend kampioene Chantal Jordan, bewees Noë niet alleen zijn kracht en vastberadenheid, maar ook dat ware kampioenen opstaan, zelfs wanneer alles tegenzit.

De rivaliteit tussen Noë en Scotty had al maanden gesudderd. De twee stonden lijnrecht tegenover elkaar, hun botsende ego’s en stijlen zorgden telkens voor vuurwerk. Met de toevoeging van Chantal Jordan, de onverschrokken DareDevil-kampioene, werd het toneel gezet voor een van de meest intense confrontaties in de recente geschiedenis van Pro Wrestling Allstars.

Nog voor de bel ging, leek Scotty Valentine al zijn plan klaar te hebben. In ware “Sexy Scotty”-stijl probeerde hij de wedstrijd naar zijn hand te zetten door Noë Ahukah uit te schakelen vóór de officiële start. Daarmee leek de wedstrijd uit te draaien op een rematch tussen Scotty en Chantal — een duel tussen oude rivalen. Maar de zelfverzekerde Valentine rekende buiten de veerkracht van de King of the Woods.

Halverwege de wedstrijd, net toen Scotty dacht zijn overwinning veilig te stellen, keerde Ahukah onverwacht terug uit de backstage, vol woede, kracht en rechtvaardigheid. Het publiek barstte los toen Noë als een storm de ring binnenstormde en de strijd weer volledig openbrak. Wat volgde was een intense driehoeksstrijd vol drama, power en respect, waarin elk van de drie alles gaf om het goud te veroveren.

Uiteindelijk was het Noë Ahukah die als laatste man stond. Met een indrukwekkende combinatie van kracht en souplesse versloeg hij Scotty Valentine en schreef hij zijn naam bij in de boeken als de negentiende PWA DareDevil kampioen. Hoewel Chantal Jordan zelf nooit gepind of tot overgave gedwongen werd, toonde ze haar klasse door de beslissing te accepteren en uit respect het kampioenschap eigenhandig aan Noë te overhandigen.

Als kampioen bewees Ahukah al snel dat hij niet van plan was om op zijn lauweren te rusten. Hij profileerde zich als een echte fighting champion, iemand die het DareDevil-goud met trots en overtuiging verdedigde. Zijn eerste verdediging kwam tegen O. Nathan, waarna hij later ook de Franse sensatie “Kuro” wist te verslaan — beide wedstrijden waren toonbeelden van spanning, intensiteit en pure atletiek.

Onder zijn bewind groeide het DareDevil kampioenschap uit tot meer dan een symbool van durf en risico. Noë Ahukah tilde de titel naar een hoger niveau, waar eer, kracht en sportieve excellentie hand in hand gingen. Als “The King of the Woods” regeerde hij niet enkel met macht, maar ook met waardigheid — en bewees hij dat een ware kampioen niet alleen vecht om te winnen, maar om de titel met trots te dragen en te verheffen.